procuro, procurare, procuravi, procuratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

manage; administer; attend to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1procuroprocuramus
2procurasprocuratis
3procuratprocurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentprocurare
activeperfectprocuravisse
passivepresentprocurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
procura
procurate
future
PersonSingularPlural
2
procurato
procuratote
3
procurato
procuranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
procurare
procuramini
future
PersonSingularPlural
2
procurator
—
3
procurator
procurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
procuratus
procurati
Gen.
procurati
procuratorum
Dat.
procurato
—
Acc.
procuratum
procuratos
Voc.
procurate
procurati
Abl.
procurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
procurata
procuratae
Gen.
procuratae
procuratarum
Dat.
procuratae
—
Acc.
procuratam
procuratas
Voc.
procurata
procuratae
Abl.
procurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
procuratum
procurata
Gen.
procurati
procuratorum
Dat.
procurato
—
Acc.
procuratum
procurata
Voc.
procuratum
procurata
Abl.
procurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
procurandus
—
Gen.
procurandi
—
Dat.
procurando
—
Acc.
procurandum
—
Voc.
procurande
—
Abl.
procurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
procuranda
—
Gen.
procurandae
—
Dat.
procurandae
—
Acc.
procurandam
—
Voc.
procuranda
—
Abl.
procuranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
procurandum
—
Gen.
procurandi
—
Dat.
procurando
—
Acc.
procurandum
—
Voc.
procurandum
—
Abl.
procurando
—

Supines

accusative: procuratum; ablative: procuratu

Examples

No examples found.