prendo, prendere, prendidi, prenditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Whitaker
Age:
Later

catch, take hold of; arrest, capture; reach; understand; seize, grasp; occupy;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1prendoprendimus
2prendisprenditis
3prenditprendunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentprendere
activeperfectprendidisse
passivepresentprendi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
prende
prendite
future
PersonSingularPlural
2
prendito
prenditote
3
prendito
prendunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
prendere
prendimini
future
PersonSingularPlural
2
prenditor
—
3
prenditor
prenduntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
prenditus
prenditi
Gen.
prenditi
prenditorum
Dat.
prendito
—
Acc.
prenditum
prenditos
Voc.
prendite
prenditi
Abl.
prendito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
prendita
prenditae
Gen.
prenditae
prenditarum
Dat.
prenditae
—
Acc.
prenditam
prenditas
Voc.
prendita
prenditae
Abl.
prendita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
prenditum
prendita
Gen.
prenditi
prenditorum
Dat.
prendito
—
Acc.
prenditum
prendita
Voc.
prenditum
prendita
Abl.
prendito
—

Supines

accusative: prenditum; ablative: prenditu