prehendo, prehendere, prehendidi, prehenditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Whitaker
Age:
Later

catch/capture; take hold of/possession of/in hand, arrest; occupy; seize/grasp;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1prehendoprehendimus
2prehendisprehenditis
3prehenditprehendunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentprehendere
activeperfectprehendidisse
passivepresentprehendi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
prehende
prehendite
future
PersonSingularPlural
2
prehendito
prehenditote
3
prehendito
prehendunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
prehendere
prehendimini
future
PersonSingularPlural
2
prehenditor
—
3
prehenditor
prehenduntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
prehenditus
prehenditi
Gen.
prehenditi
prehenditorum
Dat.
prehendito
—
Acc.
prehenditum
prehenditos
Voc.
prehendite
prehenditi
Abl.
prehendito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
prehendita
prehenditae
Gen.
prehenditae
prehenditarum
Dat.
prehenditae
—
Acc.
prehenditam
prehenditas
Voc.
prehendita
prehenditae
Abl.
prehendita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
prehenditum
prehendita
Gen.
prehenditi
prehenditorum
Dat.
prehendito
—
Acc.
prehenditum
prehendita
Voc.
prehenditum
prehendita
Abl.
prehendito
—

Supines

accusative: prehenditum; ablative: prehenditu

Examples

No examples found.