preexisto, preexistare, preexistavi, preexistatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval

pre-exist; be previously;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1preexistopreexistamus
2preexistaspreexistatis
3preexistatpreexistant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpreexistare
activeperfectpreexistavisse
passivepresentpreexistari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
preexista
preexistate
future
PersonSingularPlural
2
preexistato
preexistatote
3
preexistato
preexistanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
preexistare
preexistamini
future
PersonSingularPlural
2
preexistator
—
3
preexistator
preexistantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
preexistatus
preexistati
Gen.
preexistati
preexistatorum
Dat.
preexistato
—
Acc.
preexistatum
preexistatos
Voc.
preexistate
preexistati
Abl.
preexistato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
preexistata
preexistatae
Gen.
preexistatae
preexistatarum
Dat.
preexistatae
—
Acc.
preexistatam
preexistatas
Voc.
preexistata
preexistatae
Abl.
preexistata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
preexistatum
preexistata
Gen.
preexistati
preexistatorum
Dat.
preexistato
—
Acc.
preexistatum
preexistata
Voc.
preexistatum
preexistata
Abl.
preexistato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
preexistandus
—
Gen.
preexistandi
—
Dat.
preexistando
—
Acc.
preexistandum
—
Voc.
preexistande
—
Abl.
preexistando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
preexistanda
—
Gen.
preexistandae
—
Dat.
preexistandae
—
Acc.
preexistandam
—
Voc.
preexistanda
—
Abl.
preexistanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
preexistandum
—
Gen.
preexistandi
—
Dat.
preexistando
—
Acc.
preexistandum
—
Voc.
preexistandum
—
Abl.
preexistando
—

Supines

accusative: preexistatum; ablative: preexistatu

Examples

No examples found.