precor, precari, precatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

beg/implore/entreat; wish/pray for/to; pray, supplicate, beseech;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1precorprecamur
2precarisprecamini
3precaturprecantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentprecari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
precare
precamini
future
PersonSingularPlural
2
precator
—
3
precator
precantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
precatus
precati
Gen.
precati
precatorum
Dat.
precato
—
Acc.
precatum
precatos
Voc.
precate
precati
Abl.
precato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
precata
precatae
Gen.
precatae
precatarum
Dat.
precatae
—
Acc.
precatam
precatas
Voc.
precata
precatae
Abl.
precata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
precatum
precata
Gen.
precati
precatorum
Dat.
precato
—
Acc.
precatum
precata
Voc.
precatum
precata
Abl.
precato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
precandus
—
Gen.
precandi
—
Dat.
precando
—
Acc.
precandum
—
Voc.
precande
—
Abl.
precando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
precanda
—
Gen.
precandae
—
Dat.
precandae
—
Acc.
precandam
—
Voc.
precanda
—
Abl.
precanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
precandum
—
Gen.
precandi
—
Dat.
precando
—
Acc.
precandum
—
Voc.
precandum
—
Abl.
precando
—

Supines

accusative: precatum; ablative: precatu