pravo, pravare, pravavi, pravatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Later

misrule; be crooked/bad/vicious/evil/corrupt; bend;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1pravopravamus
2pravaspravatis
3pravatpravant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpravare
activeperfectpravavisse
passivepresentpravari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
prava
pravate
future
PersonSingularPlural
2
pravato
pravatote
3
pravato
pravanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
pravare
pravamini
future
PersonSingularPlural
2
pravator
—
3
pravator
pravantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
pravatus
pravati
Gen.
pravati
pravatorum
Dat.
pravato
—
Acc.
pravatum
pravatos
Voc.
pravate
pravati
Abl.
pravato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
pravata
pravatae
Gen.
pravatae
pravatarum
Dat.
pravatae
—
Acc.
pravatam
pravatas
Voc.
pravata
pravatae
Abl.
pravata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
pravatum
pravata
Gen.
pravati
pravatorum
Dat.
pravato
—
Acc.
pravatum
pravata
Voc.
pravatum
pravata
Abl.
pravato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
pravandus
—
Gen.
pravandi
—
Dat.
pravando
—
Acc.
pravandum
—
Voc.
pravande
—
Abl.
pravando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
pravanda
—
Gen.
pravandae
—
Dat.
pravandae
—
Acc.
pravandam
—
Voc.
pravanda
—
Abl.
pravanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
pravandum
—
Gen.
pravandi
—
Dat.
pravando
—
Acc.
pravandum
—
Voc.
pravandum
—
Abl.
pravando
—

Supines

accusative: pravatum; ablative: pravatu