praevaricor, praevaricari, praevaricatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

transgress, sin against; violate; be in collusion; be/walk crooked/not upright;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praevaricorpraevaricamur
2praevaricarispraevaricamini
3praevaricaturpraevaricantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentpraevaricari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
praevaricare
praevaricamini
future
PersonSingularPlural
2
praevaricator
—
3
praevaricator
praevaricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praevaricatus
praevaricati
Gen.
praevaricati
praevaricatorum
Dat.
praevaricato
—
Acc.
praevaricatum
praevaricatos
Voc.
praevaricate
praevaricati
Abl.
praevaricato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praevaricata
praevaricatae
Gen.
praevaricatae
praevaricatarum
Dat.
praevaricatae
—
Acc.
praevaricatam
praevaricatas
Voc.
praevaricata
praevaricatae
Abl.
praevaricata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praevaricatum
praevaricata
Gen.
praevaricati
praevaricatorum
Dat.
praevaricato
—
Acc.
praevaricatum
praevaricata
Voc.
praevaricatum
praevaricata
Abl.
praevaricato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praevaricandus
—
Gen.
praevaricandi
—
Dat.
praevaricando
—
Acc.
praevaricandum
—
Voc.
praevaricande
—
Abl.
praevaricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praevaricanda
—
Gen.
praevaricandae
—
Dat.
praevaricandae
—
Acc.
praevaricandam
—
Voc.
praevaricanda
—
Abl.
praevaricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praevaricandum
—
Gen.
praevaricandi
—
Dat.
praevaricando
—
Acc.
praevaricandum
—
Voc.
praevaricandum
—
Abl.
praevaricando
—

Supines

accusative: praevaricatum; ablative: praevaricatu

Examples

No examples found.