praevaleo, praevalere, praevalui, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser

prevail; have superior power/force/weight/influence/worth/efficacy (medicine);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praevaleopraevalemus
2praevalespraevaletis
3praevaletpraevalent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraevalere
activeperfectpraevaluisse
passivepresentpraevaleri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praevale
praevalete
future
PersonSingularPlural
2
praevaleto
praevaletote
3
praevaleto
praevalento

passive

present
PersonSingularPlural
2
praevalere
praevalemini
future
PersonSingularPlural
2
praevaletor
—
3
praevaletor
praevalentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
praevalentia
Acc.
praevalens
praevalentia
Voc.—
praevalentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praevalendus
—
Gen.
praevalendi
—
Dat.
praevalendo
—
Acc.
praevalendum
—
Voc.
praevalende
—
Abl.
praevalendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praevalenda
—
Gen.
praevalendae
—
Dat.
praevalendae
—
Acc.
praevalendam
—
Voc.
praevalenda
—
Abl.
praevalenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praevalendum
—
Gen.
praevalendi
—
Dat.
praevalendo
—
Acc.
praevalendum
—
Voc.
praevalendum
—
Abl.
praevalendo
—

Examples

No examples found.