praetimeo, praetimere, praetimui, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

fear in advance;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praetimeopraetimemus
2praetimespraetimetis
3praetimetpraetiment

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraetimere
activeperfectpraetimuisse
passivepresentpraetimeri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praetime
praetimete
future
PersonSingularPlural
2
praetimeto
praetimetote
3
praetimeto
praetimento

passive

present
PersonSingularPlural
2
praetimere
praetimemini
future
PersonSingularPlural
2
praetimetor
—
3
praetimetor
praetimentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
praetimentia
Acc.
praetimens
praetimentia
Voc.—
praetimentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praetimendus
—
Gen.
praetimendi
—
Dat.
praetimendo
—
Acc.
praetimendum
—
Voc.
praetimende
—
Abl.
praetimendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praetimenda
—
Gen.
praetimendae
—
Dat.
praetimendae
—
Acc.
praetimendam
—
Voc.
praetimenda
—
Abl.
praetimenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praetimendum
—
Gen.
praetimendi
—
Dat.
praetimendo
—
Acc.
praetimendum
—
Voc.
praetimendum
—
Abl.
praetimendo
—

Examples

No examples found.