amoeno, amoenare, amoenavi, amoenatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

make pleasant (places); please, delight;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1amoenoamoenamus
2amoenasamoenatis
3amoenatamoenant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentamoenare
activeperfectamoenavisse
passivepresentamoenari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
amoena
amoenate
future
PersonSingularPlural
2
amoenato
amoenatote
3
amoenato
amoenanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
amoenare
amoenamini
future
PersonSingularPlural
2
amoenator
—
3
amoenator
amoenantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
amoenatus
amoenati
Gen.
amoenati
amoenatorum
Dat.
amoenato
—
Acc.
amoenatum
amoenatos
Voc.
amoenate
amoenati
Abl.
amoenato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
amoenata
amoenatae
Gen.
amoenatae
amoenatarum
Dat.
amoenatae
—
Acc.
amoenatam
amoenatas
Voc.
amoenata
amoenatae
Abl.
amoenata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
amoenatum
amoenata
Gen.
amoenati
amoenatorum
Dat.
amoenato
—
Acc.
amoenatum
amoenata
Voc.
amoenatum
amoenata
Abl.
amoenato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
amoenandus
—
Gen.
amoenandi
—
Dat.
amoenando
—
Acc.
amoenandum
—
Voc.
amoenande
—
Abl.
amoenando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
amoenanda
—
Gen.
amoenandae
—
Dat.
amoenandae
—
Acc.
amoenandam
—
Voc.
amoenanda
—
Abl.
amoenanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
amoenandum
—
Gen.
amoenandi
—
Dat.
amoenando
—
Acc.
amoenandum
—
Voc.
amoenandum
—
Abl.
amoenando
—

Supines

accusative: amoenatum; ablative: amoenatu

Examples