praescio, praescire, praescivi, praescitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

foreknow; know in advance;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praesciopraescimus
2praescispraescitis
3praescitpraesciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraescire
activeperfectpraescivisse
passivepresentpraesciri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praesci
praescite
future
PersonSingularPlural
2
praescito
praescitote
3
praescito
praesciunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praescire
praescimini
future
PersonSingularPlural
2
praescitor
—
3
praescitor
praesciuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praescitus
praesciti
Gen.
praesciti
praescitorum
Dat.
praescito
—
Acc.
praescitum
praescitos
Voc.
praescite
praesciti
Abl.
praescito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praescita
praescitae
Gen.
praescitae
praescitarum
Dat.
praescitae
—
Acc.
praescitam
praescitas
Voc.
praescita
praescitae
Abl.
praescita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praescitum
praescita
Gen.
praesciti
praescitorum
Dat.
praescito
—
Acc.
praescitum
praescita
Voc.
praescitum
praescita
Abl.
praescito
—

Supines

accusative: praescitum; ablative: praescitu