praepono, praeponere, praeposui, praepositus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

place in command, in front of or before; put X (ACC) in front of Y (DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praeponopraeponimus
2praeponispraeponitis
3praeponitpraeponunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraeponere
activeperfectpraeposuisse
passivepresentpraeponi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praepone
praeponite
future
PersonSingularPlural
2
praeponito
praeponitote
3
praeponito
praeponunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praeponere
praeponimini
future
PersonSingularPlural
2
praeponitor
—
3
praeponitor
praeponuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praepositus
praepositi
Gen.
praepositi
praepositorum
Dat.
praeposito
—
Acc.
praepositum
praepositos
Voc.
praeposite
praepositi
Abl.
praeposito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praeposita
praepositae
Gen.
praepositae
praepositarum
Dat.
praepositae
—
Acc.
praepositam
praepositas
Voc.
praeposita
praepositae
Abl.
praeposita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praepositum
praeposita
Gen.
praepositi
praepositorum
Dat.
praeposito
—
Acc.
praepositum
praeposita
Voc.
praepositum
praeposita
Abl.
praeposito
—

Supines

accusative: praepositum; ablative: praepositu