praepedio, praepedire, praepedivi, praepeditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shackle, fetter, tie by an extremity; hinder/obstruct/impede; entangle the feet;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praepediopraepedimus
2praepedispraepeditis
3praepeditpraepediunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraepedire
activeperfectpraepedivisse
passivepresentpraepediri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praepedi
praepedite
future
PersonSingularPlural
2
praepedito
praepeditote
3
praepedito
praepediunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praepedire
praepedimini
future
PersonSingularPlural
2
praepeditor
—
3
praepeditor
praepediuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praepeditus
praepediti
Gen.
praepediti
praepeditorum
Dat.
praepedito
—
Acc.
praepeditum
praepeditos
Voc.
praepedite
praepediti
Abl.
praepedito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praepedita
praepeditae
Gen.
praepeditae
praepeditarum
Dat.
praepeditae
—
Acc.
praepeditam
praepeditas
Voc.
praepedita
praepeditae
Abl.
praepedita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praepeditum
praepedita
Gen.
praepediti
praepeditorum
Dat.
praepedito
—
Acc.
praepeditum
praepedita
Voc.
praepeditum
praepedita
Abl.
praepedito
—

Supines

accusative: praepeditum; ablative: praepeditu

Examples

No examples found.