praeniteo, praenitere, praenitui, praenititus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

shine forth;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praeniteopraenitemus
2praenitespraenitetis
3praenitetpraenitent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraenitere
activeperfectpraenituisse
passivepresentpraeniteri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praenite
praenitete
future
PersonSingularPlural
2
praeniteto
praenitetote
3
praeniteto
praenitento

passive

present
PersonSingularPlural
2
praenitere
praenitemini
future
PersonSingularPlural
2
praenitetor
—
3
praenitetor
praenitentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praenititus
praenititi
Gen.
praenititi
praenititorum
Dat.
praenitito
—
Acc.
praenititum
praenititos
Voc.
praenitite
praenititi
Abl.
praenitito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praenitita
praenititae
Gen.
praenititae
praenititarum
Dat.
praenititae
—
Acc.
praenititam
praenititas
Voc.
praenitita
praenititae
Abl.
praenitita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praenititum
praenitita
Gen.
praenititi
praenititorum
Dat.
praenitito
—
Acc.
praenititum
praenitita
Voc.
praenititum
praenitita
Abl.
praenitito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praenitendus
—
Gen.
praenitendi
—
Dat.
praenitendo
—
Acc.
praenitendum
—
Voc.
praenitende
—
Abl.
praenitendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praenitenda
—
Gen.
praenitendae
—
Dat.
praenitendae
—
Acc.
praenitendam
—
Voc.
praenitenda
—
Abl.
praenitenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praenitendum
—
Gen.
praenitendi
—
Dat.
praenitendo
—
Acc.
praenitendum
—
Voc.
praenitendum
—
Abl.
praenitendo
—

Supines

accusative: praenititum; ablative: praenititu

Examples

No examples found.