praemunio, praemunire, praemunivi, praemunitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Lesser

fortify, defend in advance; safeguard;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praemuniopraemunimus
2praemunispraemunitis
3praemunitpraemuniunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraemunire
activeperfectpraemunivisse
passivepresentpraemuniri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praemuni
praemunite
future
PersonSingularPlural
2
praemunito
praemunitote
3
praemunito
praemuniunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praemunire
praemunimini
future
PersonSingularPlural
2
praemunitor
—
3
praemunitor
praemuniuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praemunitus
praemuniti
Gen.
praemuniti
praemunitorum
Dat.
praemunito
—
Acc.
praemunitum
praemunitos
Voc.
praemunite
praemuniti
Abl.
praemunito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praemunita
praemunitae
Gen.
praemunitae
praemunitarum
Dat.
praemunitae
—
Acc.
praemunitam
praemunitas
Voc.
praemunita
praemunitae
Abl.
praemunita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praemunitum
praemunita
Gen.
praemuniti
praemunitorum
Dat.
praemunito
—
Acc.
praemunitum
praemunita
Voc.
praemunitum
praemunita
Abl.
praemunito
—

Supines

accusative: praemunitum; ablative: praemunitu

Examples

No examples found.