praemineo, praeminere, -, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

excel; be prominent; (prae-emineo);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praemineopraeminemus
2praeminespraeminetis
3praeminetpraeminent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraeminere
passivepresentpraemineri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praemine
praeminete
future
PersonSingularPlural
2
praemineto
praeminetote
3
praemineto
praeminento

passive

present
PersonSingularPlural
2
praeminere
praeminemini
future
PersonSingularPlural
2
praeminetor
—
3
praeminetor
praeminentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
praeminentia
Acc.
praeminens
praeminentia
Voc.—
praeminentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praeminendus
—
Gen.
praeminendi
—
Dat.
praeminendo
—
Acc.
praeminendum
—
Voc.
praeminende
—
Abl.
praeminendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praeminenda
—
Gen.
praeminendae
—
Dat.
praeminendae
—
Acc.
praeminendam
—
Voc.
praeminenda
—
Abl.
praeminenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praeminendum
—
Gen.
praeminendi
—
Dat.
praeminendo
—
Acc.
praeminendum
—
Voc.
praeminendum
—
Abl.
praeminendo
—

Examples

No examples found.