praemico, praemicare, praemicavi, praemicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

glitter forth;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praemicopraemicamus
2praemicaspraemicatis
3praemicatpraemicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraemicare
activeperfectpraemicavisse
passivepresentpraemicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praemica
praemicate
future
PersonSingularPlural
2
praemicato
praemicatote
3
praemicato
praemicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praemicare
praemicamini
future
PersonSingularPlural
2
praemicator
—
3
praemicator
praemicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praemicatus
praemicati
Gen.
praemicati
praemicatorum
Dat.
praemicato
—
Acc.
praemicatum
praemicatos
Voc.
praemicate
praemicati
Abl.
praemicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praemicata
praemicatae
Gen.
praemicatae
praemicatarum
Dat.
praemicatae
—
Acc.
praemicatam
praemicatas
Voc.
praemicata
praemicatae
Abl.
praemicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praemicatum
praemicata
Gen.
praemicati
praemicatorum
Dat.
praemicato
—
Acc.
praemicatum
praemicata
Voc.
praemicatum
praemicata
Abl.
praemicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praemicandus
—
Gen.
praemicandi
—
Dat.
praemicando
—
Acc.
praemicandum
—
Voc.
praemicande
—
Abl.
praemicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praemicanda
—
Gen.
praemicandae
—
Dat.
praemicandae
—
Acc.
praemicandam
—
Voc.
praemicanda
—
Abl.
praemicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praemicandum
—
Gen.
praemicandi
—
Dat.
praemicando
—
Acc.
praemicandum
—
Voc.
praemicandum
—
Abl.
praemicando
—

Supines

accusative: praemicatum; ablative: praemicatu

Examples

No examples found.