praememoro, praememorare, praememoravi, praememoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Souter (Later Latin)
Age:
Later

mention first;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praememoropraememoramus
2praememoraspraememoratis
3praememoratpraememorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraememorare
activeperfectpraememoravisse
passivepresentpraememorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praememora
praememorate
future
PersonSingularPlural
2
praememorato
praememoratote
3
praememorato
praememoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praememorare
praememoramini
future
PersonSingularPlural
2
praememorator
—
3
praememorator
praememorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praememoratus
praememorati
Gen.
praememorati
praememoratorum
Dat.
praememorato
—
Acc.
praememoratum
praememoratos
Voc.
praememorate
praememorati
Abl.
praememorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praememorata
praememoratae
Gen.
praememoratae
praememoratarum
Dat.
praememoratae
—
Acc.
praememoratam
praememoratas
Voc.
praememorata
praememoratae
Abl.
praememorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praememoratum
praememorata
Gen.
praememorati
praememoratorum
Dat.
praememorato
—
Acc.
praememoratum
praememorata
Voc.
praememoratum
praememorata
Abl.
praememorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praememorandus
—
Gen.
praememorandi
—
Dat.
praememorando
—
Acc.
praememorandum
—
Voc.
praememorande
—
Abl.
praememorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praememoranda
—
Gen.
praememorandae
—
Dat.
praememorandae
—
Acc.
praememorandam
—
Voc.
praememoranda
—
Abl.
praememoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praememorandum
—
Gen.
praememorandi
—
Dat.
praememorando
—
Acc.
praememorandum
—
Voc.
praememorandum
—
Abl.
praememorando
—

Supines

accusative: praememoratum; ablative: praememoratu

Examples

No examples found.