praemeditor, praemeditari, praemeditatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

consider in advance;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praemeditorpraemeditamur
2praemeditarispraemeditamini
3praemeditaturpraemeditantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentpraemeditari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
praemeditare
praemeditamini
future
PersonSingularPlural
2
praemeditator
—
3
praemeditator
praemeditantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praemeditatus
praemeditati
Gen.
praemeditati
praemeditatorum
Dat.
praemeditato
—
Acc.
praemeditatum
praemeditatos
Voc.
praemeditate
praemeditati
Abl.
praemeditato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praemeditata
praemeditatae
Gen.
praemeditatae
praemeditatarum
Dat.
praemeditatae
—
Acc.
praemeditatam
praemeditatas
Voc.
praemeditata
praemeditatae
Abl.
praemeditata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praemeditatum
praemeditata
Gen.
praemeditati
praemeditatorum
Dat.
praemeditato
—
Acc.
praemeditatum
praemeditata
Voc.
praemeditatum
praemeditata
Abl.
praemeditato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praemeditandus
—
Gen.
praemeditandi
—
Dat.
praemeditando
—
Acc.
praemeditandum
—
Voc.
praemeditande
—
Abl.
praemeditando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praemeditanda
—
Gen.
praemeditandae
—
Dat.
praemeditandae
—
Acc.
praemeditandam
—
Voc.
praemeditanda
—
Abl.
praemeditanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praemeditandum
—
Gen.
praemeditandi
—
Dat.
praemeditando
—
Acc.
praemeditandum
—
Voc.
praemeditandum
—
Abl.
praemeditando
—

Supines

accusative: praemeditatum; ablative: praemeditatu

Examples

No examples found.