praeligo, praeligare, praeligavi, praeligatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

pre-bind; tie around; tether;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praeligopraeligamus
2praeligaspraeligatis
3praeligatpraeligant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraeligare
activeperfectpraeligavisse
passivepresentpraeligari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praeliga
praeligate
future
PersonSingularPlural
2
praeligato
praeligatote
3
praeligato
praeliganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praeligare
praeligamini
future
PersonSingularPlural
2
praeligator
—
3
praeligator
praeligantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praeligatus
praeligati
Gen.
praeligati
praeligatorum
Dat.
praeligato
—
Acc.
praeligatum
praeligatos
Voc.
praeligate
praeligati
Abl.
praeligato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praeligata
praeligatae
Gen.
praeligatae
praeligatarum
Dat.
praeligatae
—
Acc.
praeligatam
praeligatas
Voc.
praeligata
praeligatae
Abl.
praeligata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praeligatum
praeligata
Gen.
praeligati
praeligatorum
Dat.
praeligato
—
Acc.
praeligatum
praeligata
Voc.
praeligatum
praeligata
Abl.
praeligato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praeligandus
—
Gen.
praeligandi
—
Dat.
praeligando
—
Acc.
praeligandum
—
Voc.
praeligande
—
Abl.
praeligando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praeliganda
—
Gen.
praeligandae
—
Dat.
praeligandae
—
Acc.
praeligandam
—
Voc.
praeliganda
—
Abl.
praeliganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praeligandum
—
Gen.
praeligandi
—
Dat.
praeligando
—
Acc.
praeligandum
—
Voc.
praeligandum
—
Abl.
praeligando
—

Supines

accusative: praeligatum; ablative: praeligatu

Examples

No examples found.