praelior, praeliari, praeliatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

do battle; (variant of proelior);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praeliorpraeliamur
2praeliarispraeliamini
3praeliaturpraeliantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentpraeliari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
praeliare
praeliamini
future
PersonSingularPlural
2
praeliator
—
3
praeliator
praeliantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praeliatus
praeliati
Gen.
praeliati
praeliatorum
Dat.
praeliato
—
Acc.
praeliatum
praeliatos
Voc.
praeliate
praeliati
Abl.
praeliato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praeliata
praeliatae
Gen.
praeliatae
praeliatarum
Dat.
praeliatae
—
Acc.
praeliatam
praeliatas
Voc.
praeliata
praeliatae
Abl.
praeliata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praeliatum
praeliata
Gen.
praeliati
praeliatorum
Dat.
praeliato
—
Acc.
praeliatum
praeliata
Voc.
praeliatum
praeliata
Abl.
praeliato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praeliandus
—
Gen.
praeliandi
—
Dat.
praeliando
—
Acc.
praeliandum
—
Voc.
praeliande
—
Abl.
praeliando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praelianda
—
Gen.
praeliandae
—
Dat.
praeliandae
—
Acc.
praeliandam
—
Voc.
praelianda
—
Abl.
praelianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praeliandum
—
Gen.
praeliandi
—
Dat.
praeliando
—
Acc.
praeliandum
—
Voc.
praeliandum
—
Abl.
praeliando
—

Supines

accusative: praeliatum; ablative: praeliatu

Examples

No examples found.