praejudico, praejudicare, praejudicavi, praejudicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser

prejudge; decide beforehand;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praejudicopraejudicamus
2praejudicaspraejudicatis
3praejudicatpraejudicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraejudicare
activeperfectpraejudicavisse
passivepresentpraejudicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praejudica
praejudicate
future
PersonSingularPlural
2
praejudicato
praejudicatote
3
praejudicato
praejudicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praejudicare
praejudicamini
future
PersonSingularPlural
2
praejudicator
—
3
praejudicator
praejudicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praejudicatus
praejudicati
Gen.
praejudicati
praejudicatorum
Dat.
praejudicato
—
Acc.
praejudicatum
praejudicatos
Voc.
praejudicate
praejudicati
Abl.
praejudicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praejudicata
praejudicatae
Gen.
praejudicatae
praejudicatarum
Dat.
praejudicatae
—
Acc.
praejudicatam
praejudicatas
Voc.
praejudicata
praejudicatae
Abl.
praejudicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praejudicatum
praejudicata
Gen.
praejudicati
praejudicatorum
Dat.
praejudicato
—
Acc.
praejudicatum
praejudicata
Voc.
praejudicatum
praejudicata
Abl.
praejudicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praejudicandus
—
Gen.
praejudicandi
—
Dat.
praejudicando
—
Acc.
praejudicandum
—
Voc.
praejudicande
—
Abl.
praejudicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praejudicanda
—
Gen.
praejudicandae
—
Dat.
praejudicandae
—
Acc.
praejudicandam
—
Voc.
praejudicanda
—
Abl.
praejudicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praejudicandum
—
Gen.
praejudicandi
—
Dat.
praejudicando
—
Acc.
praejudicandum
—
Voc.
praejudicandum
—
Abl.
praejudicando
—

Supines

accusative: praejudicatum; ablative: praejudicatu

Examples

No examples found.