praejicio, praejiciere, praejeci, praejactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

throw/cast before/in front of; reject (L+S); utter reproachfully; oppose (Sax);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praejiciopraejiciimus
2praejiciispraejiciitis
3praejiciitpraejiciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraejiciere
activeperfectpraejecisse
passivepresentpraejicii

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praejicie
praejiciite
future
PersonSingularPlural
2
praejiciito
praejiciitote
3
praejiciito
praejiciunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praejiciere
praejiciimini
future
PersonSingularPlural
2
praejiciitor
—
3
praejiciitor
praejiciuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praejactus
praejacti
Gen.
praejacti
praejactorum
Dat.
praejacto
—
Acc.
praejactum
praejactos
Voc.
praejacte
praejacti
Abl.
praejacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praejacta
praejactae
Gen.
praejactae
praejactarum
Dat.
praejactae
—
Acc.
praejactam
praejactas
Voc.
praejacta
praejactae
Abl.
praejacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praejactum
praejacta
Gen.
praejacti
praejactorum
Dat.
praejacto
—
Acc.
praejactum
praejacta
Voc.
praejactum
praejacta
Abl.
praejacto
—

Supines

accusative: praejactum; ablative: praejactu

Examples

No examples found.