praejaceo, praejacere, praejacui, praejacitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

lie before;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praejaceopraejacemus
2praejacespraejacetis
3praejacetpraejacent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraejacere
activeperfectpraejacuisse
passivepresentpraejaceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praejace
praejacete
future
PersonSingularPlural
2
praejaceto
praejacetote
3
praejaceto
praejacento

passive

present
PersonSingularPlural
2
praejacere
praejacemini
future
PersonSingularPlural
2
praejacetor
—
3
praejacetor
praejacentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praejacitus
praejaciti
Gen.
praejaciti
praejacitorum
Dat.
praejacito
—
Acc.
praejacitum
praejacitos
Voc.
praejacite
praejaciti
Abl.
praejacito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praejacita
praejacitae
Gen.
praejacitae
praejacitarum
Dat.
praejacitae
—
Acc.
praejacitam
praejacitas
Voc.
praejacita
praejacitae
Abl.
praejacita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praejacitum
praejacita
Gen.
praejaciti
praejacitorum
Dat.
praejacito
—
Acc.
praejacitum
praejacita
Voc.
praejacitum
praejacita
Abl.
praejacito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praejacendus
—
Gen.
praejacendi
—
Dat.
praejacendo
—
Acc.
praejacendum
—
Voc.
praejacende
—
Abl.
praejacendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praejacenda
—
Gen.
praejacendae
—
Dat.
praejacendae
—
Acc.
praejacendam
—
Voc.
praejacenda
—
Abl.
praejacenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praejacendum
—
Gen.
praejacendi
—
Dat.
praejacendo
—
Acc.
praejacendum
—
Voc.
praejacendum
—
Abl.
praejacendo
—

Supines

accusative: praejacitum; ablative: praejacitu

Examples

No examples found.