praefoco, praefocare, praefocavi, praefocatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

choke, suffocate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praefocopraefocamus
2praefocaspraefocatis
3praefocatpraefocant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraefocare
activeperfectpraefocavisse
passivepresentpraefocari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praefoca
praefocate
future
PersonSingularPlural
2
praefocato
praefocatote
3
praefocato
praefocanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praefocare
praefocamini
future
PersonSingularPlural
2
praefocator
—
3
praefocator
praefocantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praefocatus
praefocati
Gen.
praefocati
praefocatorum
Dat.
praefocato
—
Acc.
praefocatum
praefocatos
Voc.
praefocate
praefocati
Abl.
praefocato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praefocata
praefocatae
Gen.
praefocatae
praefocatarum
Dat.
praefocatae
—
Acc.
praefocatam
praefocatas
Voc.
praefocata
praefocatae
Abl.
praefocata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praefocatum
praefocata
Gen.
praefocati
praefocatorum
Dat.
praefocato
—
Acc.
praefocatum
praefocata
Voc.
praefocatum
praefocata
Abl.
praefocato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praefocandus
—
Gen.
praefocandi
—
Dat.
praefocando
—
Acc.
praefocandum
—
Voc.
praefocande
—
Abl.
praefocando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praefocanda
—
Gen.
praefocandae
—
Dat.
praefocandae
—
Acc.
praefocandam
—
Voc.
praefocanda
—
Abl.
praefocanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praefocandum
—
Gen.
praefocandi
—
Dat.
praefocando
—
Acc.
praefocandum
—
Voc.
praefocandum
—
Abl.
praefocando
—

Supines

accusative: praefocatum; ablative: praefocatu

Examples

No examples found.