praeduro, praedurare, praeduravi, praeduratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

harden; make very hard;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praeduropraeduramus
2praeduraspraeduratis
3praeduratpraedurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraedurare
activeperfectpraeduravisse
passivepresentpraedurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praedura
praedurate
future
PersonSingularPlural
2
praedurato
praeduratote
3
praedurato
praeduranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praedurare
praeduramini
future
PersonSingularPlural
2
praedurator
—
3
praedurator
praedurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praeduratus
praedurati
Gen.
praedurati
praeduratorum
Dat.
praedurato
—
Acc.
praeduratum
praeduratos
Voc.
praedurate
praedurati
Abl.
praedurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praedurata
praeduratae
Gen.
praeduratae
praeduratarum
Dat.
praeduratae
—
Acc.
praeduratam
praeduratas
Voc.
praedurata
praeduratae
Abl.
praedurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praeduratum
praedurata
Gen.
praedurati
praeduratorum
Dat.
praedurato
—
Acc.
praeduratum
praedurata
Voc.
praeduratum
praedurata
Abl.
praedurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praedurandus
—
Gen.
praedurandi
—
Dat.
praedurando
—
Acc.
praedurandum
—
Voc.
praedurande
—
Abl.
praedurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praeduranda
—
Gen.
praedurandae
—
Dat.
praedurandae
—
Acc.
praedurandam
—
Voc.
praeduranda
—
Abl.
praeduranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praedurandum
—
Gen.
praedurandi
—
Dat.
praedurando
—
Acc.
praedurandum
—
Voc.
praedurandum
—
Abl.
praedurando
—

Supines

accusative: praeduratum; ablative: praeduratu