praedivino, praedivinare, praedivinavi, praedivinatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

pre-divine; divine in advance;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praedivinopraedivinamus
2praedivinaspraedivinatis
3praedivinatpraedivinant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraedivinare
activeperfectpraedivinavisse
passivepresentpraedivinari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praedivina
praedivinate
future
PersonSingularPlural
2
praedivinato
praedivinatote
3
praedivinato
praedivinanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praedivinare
praedivinamini
future
PersonSingularPlural
2
praedivinator
—
3
praedivinator
praedivinantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praedivinatus
praedivinati
Gen.
praedivinati
praedivinatorum
Dat.
praedivinato
—
Acc.
praedivinatum
praedivinatos
Voc.
praedivinate
praedivinati
Abl.
praedivinato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praedivinata
praedivinatae
Gen.
praedivinatae
praedivinatarum
Dat.
praedivinatae
—
Acc.
praedivinatam
praedivinatas
Voc.
praedivinata
praedivinatae
Abl.
praedivinata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praedivinatum
praedivinata
Gen.
praedivinati
praedivinatorum
Dat.
praedivinato
—
Acc.
praedivinatum
praedivinata
Voc.
praedivinatum
praedivinata
Abl.
praedivinato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praedivinandus
—
Gen.
praedivinandi
—
Dat.
praedivinando
—
Acc.
praedivinandum
—
Voc.
praedivinande
—
Abl.
praedivinando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praedivinanda
—
Gen.
praedivinandae
—
Dat.
praedivinandae
—
Acc.
praedivinandam
—
Voc.
praedivinanda
—
Abl.
praedivinanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praedivinandum
—
Gen.
praedivinandi
—
Dat.
praedivinando
—
Acc.
praedivinandum
—
Voc.
praedivinandum
—
Abl.
praedivinando
—

Supines

accusative: praedivinatum; ablative: praedivinatu

Examples

No examples found.