praecipito, praecipitare, praecipitavi, praecipitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

throw headlong, cast down;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1praecipitopraecipitamus
2praecipitaspraecipitatis
3praecipitatpraecipitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpraecipitare
activeperfectpraecipitavisse
passivepresentpraecipitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
praecipita
praecipitate
future
PersonSingularPlural
2
praecipitato
praecipitatote
3
praecipitato
praecipitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
praecipitare
praecipitamini
future
PersonSingularPlural
2
praecipitator
—
3
praecipitator
praecipitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
praecipitatus
praecipitati
Gen.
praecipitati
praecipitatorum
Dat.
praecipitato
—
Acc.
praecipitatum
praecipitatos
Voc.
praecipitate
praecipitati
Abl.
praecipitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
praecipitata
praecipitatae
Gen.
praecipitatae
praecipitatarum
Dat.
praecipitatae
—
Acc.
praecipitatam
praecipitatas
Voc.
praecipitata
praecipitatae
Abl.
praecipitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
praecipitatum
praecipitata
Gen.
praecipitati
praecipitatorum
Dat.
praecipitato
—
Acc.
praecipitatum
praecipitata
Voc.
praecipitatum
praecipitata
Abl.
praecipitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
praecipitandus
—
Gen.
praecipitandi
—
Dat.
praecipitando
—
Acc.
praecipitandum
—
Voc.
praecipitande
—
Abl.
praecipitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
praecipitanda
—
Gen.
praecipitandae
—
Dat.
praecipitandae
—
Acc.
praecipitandam
—
Voc.
praecipitanda
—
Abl.
praecipitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
praecipitandum
—
Gen.
praecipitandi
—
Dat.
praecipitando
—
Acc.
praecipitandum
—
Voc.
praecipitandum
—
Abl.
praecipitando
—

Supines

accusative: praecipitatum; ablative: praecipitatu