placito, placitare, placitavi, placitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Bracton
Age:
Medieval
Field:
Government

plead;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1placitoplacitamus
2placitasplacitatis
3placitatplacitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentplacitare
activeperfectplacitavisse
passivepresentplacitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
placita
placitate
future
PersonSingularPlural
2
placitato
placitatote
3
placitato
placitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
placitare
placitamini
future
PersonSingularPlural
2
placitator
—
3
placitator
placitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
placitatus
placitati
Gen.
placitati
placitatorum
Dat.
placitato
—
Acc.
placitatum
placitatos
Voc.
placitate
placitati
Abl.
placitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
placitata
placitatae
Gen.
placitatae
placitatarum
Dat.
placitatae
—
Acc.
placitatam
placitatas
Voc.
placitata
placitatae
Abl.
placitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
placitatum
placitata
Gen.
placitati
placitatorum
Dat.
placitato
—
Acc.
placitatum
placitata
Voc.
placitatum
placitata
Abl.
placitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
placitandus
—
Gen.
placitandi
—
Dat.
placitando
—
Acc.
placitandum
—
Voc.
placitande
—
Abl.
placitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
placitanda
—
Gen.
placitandae
—
Dat.
placitandae
—
Acc.
placitandam
—
Voc.
placitanda
—
Abl.
placitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
placitandum
—
Gen.
placitandi
—
Dat.
placitando
—
Acc.
placitandum
—
Voc.
placitandum
—
Abl.
placitando
—

Supines

accusative: placitatum; ablative: placitatu

Examples

No examples found.