perturbo, perturbare, perturbavi, perturbatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

confuse, throw into confusion; disturb, perturb, trouble; alarm;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1perturboperturbamus
2perturbasperturbatis
3perturbatperturbant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentperturbare
activeperfectperturbavisse
passivepresentperturbari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
perturba
perturbate
future
PersonSingularPlural
2
perturbato
perturbatote
3
perturbato
perturbanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
perturbare
perturbamini
future
PersonSingularPlural
2
perturbator
—
3
perturbator
perturbantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
perturbatus
perturbati
Gen.
perturbati
perturbatorum
Dat.
perturbato
—
Acc.
perturbatum
perturbatos
Voc.
perturbate
perturbati
Abl.
perturbato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
perturbata
perturbatae
Gen.
perturbatae
perturbatarum
Dat.
perturbatae
—
Acc.
perturbatam
perturbatas
Voc.
perturbata
perturbatae
Abl.
perturbata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
perturbatum
perturbata
Gen.
perturbati
perturbatorum
Dat.
perturbato
—
Acc.
perturbatum
perturbata
Voc.
perturbatum
perturbata
Abl.
perturbato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
perturbandus
—
Gen.
perturbandi
—
Dat.
perturbando
—
Acc.
perturbandum
—
Voc.
perturbande
—
Abl.
perturbando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
perturbanda
—
Gen.
perturbandae
—
Dat.
perturbandae
—
Acc.
perturbandam
—
Voc.
perturbanda
—
Abl.
perturbanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
perturbandum
—
Gen.
perturbandi
—
Dat.
perturbando
—
Acc.
perturbandum
—
Voc.
perturbandum
—
Abl.
perturbando
—

Supines

accusative: perturbatum; ablative: perturbatu

Examples

No examples found.