pernocto, pernoctare, pernoctavi, pernoctatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

spend the night; occupy the night (w/person or in place); guard all night;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1pernoctopernoctamus
2pernoctaspernoctatis
3pernoctatpernoctant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpernoctare
activeperfectpernoctavisse
passivepresentpernoctari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
pernocta
pernoctate
future
PersonSingularPlural
2
pernoctato
pernoctatote
3
pernoctato
pernoctanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
pernoctare
pernoctamini
future
PersonSingularPlural
2
pernoctator
—
3
pernoctator
pernoctantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
pernoctatus
pernoctati
Gen.
pernoctati
pernoctatorum
Dat.
pernoctato
—
Acc.
pernoctatum
pernoctatos
Voc.
pernoctate
pernoctati
Abl.
pernoctato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
pernoctata
pernoctatae
Gen.
pernoctatae
pernoctatarum
Dat.
pernoctatae
—
Acc.
pernoctatam
pernoctatas
Voc.
pernoctata
pernoctatae
Abl.
pernoctata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
pernoctatum
pernoctata
Gen.
pernoctati
pernoctatorum
Dat.
pernoctato
—
Acc.
pernoctatum
pernoctata
Voc.
pernoctatum
pernoctata
Abl.
pernoctato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
pernoctandus
—
Gen.
pernoctandi
—
Dat.
pernoctando
—
Acc.
pernoctandum
—
Voc.
pernoctande
—
Abl.
pernoctando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
pernoctanda
—
Gen.
pernoctandae
—
Dat.
pernoctandae
—
Acc.
pernoctandam
—
Voc.
pernoctanda
—
Abl.
pernoctanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
pernoctandum
—
Gen.
pernoctandi
—
Dat.
pernoctando
—
Acc.
pernoctandum
—
Voc.
pernoctandum
—
Abl.
pernoctando
—

Supines

accusative: pernoctatum; ablative: pernoctatu