perdomo, perdomare, perdomui, perdomitus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

tame/subdue thoroughly, break in (animals); conquer/subjugate completely;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1perdomoperdomamus
2perdomasperdomatis
3perdomatperdomant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentperdomare
activeperfectperdomuisse
passivepresentperdomari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
perdoma
perdomate
future
PersonSingularPlural
2
perdomato
perdomatote
3
perdomato
perdomanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
perdomare
perdomamini
future
PersonSingularPlural
2
perdomator
—
3
perdomator
perdomantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
perdomitus
perdomiti
Gen.
perdomiti
perdomitorum
Dat.
perdomito
—
Acc.
perdomitum
perdomitos
Voc.
perdomite
perdomiti
Abl.
perdomito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
perdomita
perdomitae
Gen.
perdomitae
perdomitarum
Dat.
perdomitae
—
Acc.
perdomitam
perdomitas
Voc.
perdomita
perdomitae
Abl.
perdomita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
perdomitum
perdomita
Gen.
perdomiti
perdomitorum
Dat.
perdomito
—
Acc.
perdomitum
perdomita
Voc.
perdomitum
perdomita
Abl.
perdomito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
perdomandus
—
Gen.
perdomandi
—
Dat.
perdomando
—
Acc.
perdomandum
—
Voc.
perdomande
—
Abl.
perdomando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
perdomanda
—
Gen.
perdomandae
—
Dat.
perdomandae
—
Acc.
perdomandam
—
Voc.
perdomanda
—
Abl.
perdomanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
perdomandum
—
Gen.
perdomandi
—
Dat.
perdomando
—
Acc.
perdomandum
—
Voc.
perdomandum
—
Abl.
perdomando
—

Supines

accusative: perdomitum; ablative: perdomitu

Examples

No examples found.