perdoceo, perdocere, perdocui, perdoctus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

instruct thoroughly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1perdoceoperdocemus
2perdocesperdocetis
3perdocetperdocent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentperdocere
activeperfectperdocuisse
passivepresentperdoceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
perdoce
perdocete
future
PersonSingularPlural
2
perdoceto
perdocetote
3
perdoceto
perdocento

passive

present
PersonSingularPlural
2
perdocere
perdocemini
future
PersonSingularPlural
2
perdocetor
—
3
perdocetor
perdocentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
perdoctus
perdocti
Gen.
perdocti
perdoctorum
Dat.
perdocto
—
Acc.
perdoctum
perdoctos
Voc.
perdocte
perdocti
Abl.
perdocto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
perdocta
perdoctae
Gen.
perdoctae
perdoctarum
Dat.
perdoctae
—
Acc.
perdoctam
perdoctas
Voc.
perdocta
perdoctae
Abl.
perdocta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
perdoctum
perdocta
Gen.
perdocti
perdoctorum
Dat.
perdocto
—
Acc.
perdoctum
perdocta
Voc.
perdoctum
perdocta
Abl.
perdocto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
perdocendus
—
Gen.
perdocendi
—
Dat.
perdocendo
—
Acc.
perdocendum
—
Voc.
perdocende
—
Abl.
perdocendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
perdocenda
—
Gen.
perdocendae
—
Dat.
perdocendae
—
Acc.
perdocendam
—
Voc.
perdocenda
—
Abl.
perdocenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
perdocendum
—
Gen.
perdocendi
—
Dat.
perdocendo
—
Acc.
perdocendum
—
Voc.
perdocendum
—
Abl.
perdocendo
—

Supines

accusative: perdoctum; ablative: perdoctu

Examples

No examples found.