peniteo, penitere, penitui, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Z
Age:
Medieval

displease; (cause to) regret; repent, be sorry; [me paenitet => I am sorry];

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1peniteopenitemus
2penitespenitetis
3penitetpenitent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpenitere
activeperfectpenituisse
passivepresentpeniteri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
penite
penitete
future
PersonSingularPlural
2
peniteto
penitetote
3
peniteto
penitento

passive

present
PersonSingularPlural
2
penitere
penitemini
future
PersonSingularPlural
2
penitetor
—
3
penitetor
penitentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
penitentia
Acc.
penitens
penitentia
Voc.—
penitentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
penitendus
—
Gen.
penitendi
—
Dat.
penitendo
—
Acc.
penitendum
—
Voc.
penitende
—
Abl.
penitendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
penitenda
—
Gen.
penitendae
—
Dat.
penitendae
—
Acc.
penitendam
—
Voc.
penitenda
—
Abl.
penitenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
penitendum
—
Gen.
penitendi
—
Dat.
penitendo
—
Acc.
penitendum
—
Voc.
penitendum
—
Abl.
penitendo
—

Examples

No examples found.