peiuro, peiurare, peiuravi, peiuratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

swear falsely; perjure oneself; (see also peiero);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1peiuropeiuramus
2peiuraspeiuratis
3peiuratpeiurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpeiurare
activeperfectpeiuravisse
passivepresentpeiurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
peiura
peiurate
future
PersonSingularPlural
2
peiurato
peiuratote
3
peiurato
peiuranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
peiurare
peiuramini
future
PersonSingularPlural
2
peiurator
—
3
peiurator
peiurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
peiuratus
peiurati
Gen.
peiurati
peiuratorum
Dat.
peiurato
—
Acc.
peiuratum
peiuratos
Voc.
peiurate
peiurati
Abl.
peiurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
peiurata
peiuratae
Gen.
peiuratae
peiuratarum
Dat.
peiuratae
—
Acc.
peiuratam
peiuratas
Voc.
peiurata
peiuratae
Abl.
peiurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
peiuratum
peiurata
Gen.
peiurati
peiuratorum
Dat.
peiurato
—
Acc.
peiuratum
peiurata
Voc.
peiuratum
peiurata
Abl.
peiurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
peiurandus
—
Gen.
peiurandi
—
Dat.
peiurando
—
Acc.
peiurandum
—
Voc.
peiurande
—
Abl.
peiurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
peiuranda
—
Gen.
peiurandae
—
Dat.
peiurandae
—
Acc.
peiurandam
—
Voc.
peiuranda
—
Abl.
peiuranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
peiurandum
—
Gen.
peiurandi
—
Dat.
peiurando
—
Acc.
peiurandum
—
Voc.
peiurandum
—
Abl.
peiurando
—

Supines

accusative: peiuratum; ablative: peiuratu

Examples

No examples found.