abundo, abundare, abundavi, abundatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

abound (in), have in large measure; overdo, exceed; overflow; be rich/numerous;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abundoabundamus
2abundasabundatis
3abundatabundant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabundare
activeperfectabundavisse
passivepresentabundari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abunda
abundate
future
PersonSingularPlural
2
abundato
abundatote
3
abundato
abundanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abundare
abundamini
future
PersonSingularPlural
2
abundator
—
3
abundator
abundantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abundatus
abundati
Gen.
abundati
abundatorum
Dat.
abundato
—
Acc.
abundatum
abundatos
Voc.
abundate
abundati
Abl.
abundato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abundata
abundatae
Gen.
abundatae
abundatarum
Dat.
abundatae
—
Acc.
abundatam
abundatas
Voc.
abundata
abundatae
Abl.
abundata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abundatum
abundata
Gen.
abundati
abundatorum
Dat.
abundato
—
Acc.
abundatum
abundata
Voc.
abundatum
abundata
Abl.
abundato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abundandus
—
Gen.
abundandi
—
Dat.
abundando
—
Acc.
abundandum
—
Voc.
abundande
—
Abl.
abundando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abundanda
—
Gen.
abundandae
—
Dat.
abundandae
—
Acc.
abundandam
—
Voc.
abundanda
—
Abl.
abundanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abundandum
—
Gen.
abundandi
—
Dat.
abundando
—
Acc.
abundandum
—
Voc.
abundandum
—
Abl.
abundando
—

Supines

accusative: abundatum; ablative: abundatu

Examples

No examples found.