paro, parare, paravi, paratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

prepare; furnish/supply/provide; produce; obtain/get; buy; raise; put up; plan;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1paroparamus
2parasparatis
3paratparant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentparare
activeperfectparavisse
passivepresentparari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
para
parate
future
PersonSingularPlural
2
parato
paratote
3
parato
paranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
parare
paramini
future
PersonSingularPlural
2
parator
—
3
parator
parantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
paratus
parati
Gen.
parati
paratorum
Dat.
parato
—
Acc.
paratum
paratos
Voc.
parate
parati
Abl.
parato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
parata
paratae
Gen.
paratae
paratarum
Dat.
paratae
—
Acc.
paratam
paratas
Voc.
parata
paratae
Abl.
parata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
paratum
parata
Gen.
parati
paratorum
Dat.
parato
—
Acc.
paratum
parata
Voc.
paratum
parata
Abl.
parato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
parandus
—
Gen.
parandi
—
Dat.
parando
—
Acc.
parandum
—
Voc.
parande
—
Abl.
parando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
paranda
—
Gen.
parandae
—
Dat.
parandae
—
Acc.
parandam
—
Voc.
paranda
—
Abl.
paranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
parandum
—
Gen.
parandi
—
Dat.
parando
—
Acc.
parandum
—
Voc.
parandum
—
Abl.
parando
—

Supines

accusative: paratum; ablative: paratu