ortor, ortari, ortatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Later

procreate; give birth/rise to; beget; engender/produce/generate (offspring);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1ortorortamur
2ortarisortamini
3ortaturortantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentortari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
ortare
ortamini
future
PersonSingularPlural
2
ortator
—
3
ortator
ortantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
ortatus
ortati
Gen.
ortati
ortatorum
Dat.
ortato
—
Acc.
ortatum
ortatos
Voc.
ortate
ortati
Abl.
ortato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
ortata
ortatae
Gen.
ortatae
ortatarum
Dat.
ortatae
—
Acc.
ortatam
ortatas
Voc.
ortata
ortatae
Abl.
ortata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
ortatum
ortata
Gen.
ortati
ortatorum
Dat.
ortato
—
Acc.
ortatum
ortata
Voc.
ortatum
ortata
Abl.
ortato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ortandus
—
Gen.
ortandi
—
Dat.
ortando
—
Acc.
ortandum
—
Voc.
ortande
—
Abl.
ortando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ortanda
—
Gen.
ortandae
—
Dat.
ortandae
—
Acc.
ortandam
—
Voc.
ortanda
—
Abl.
ortanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ortandum
—
Gen.
ortandi
—
Dat.
ortando
—
Acc.
ortandum
—
Voc.
ortandum
—
Abl.
ortando
—

Supines

accusative: ortatum; ablative: ortatu

Examples

No examples found.