amaricor, amaricari, amaricatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

grow bitter;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1amaricoramaricamur
2amaricarisamaricamini
3amaricaturamaricantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentamaricari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
amaricare
amaricamini
future
PersonSingularPlural
2
amaricator
—
3
amaricator
amaricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
amaricatus
amaricati
Gen.
amaricati
amaricatorum
Dat.
amaricato
—
Acc.
amaricatum
amaricatos
Voc.
amaricate
amaricati
Abl.
amaricato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
amaricata
amaricatae
Gen.
amaricatae
amaricatarum
Dat.
amaricatae
—
Acc.
amaricatam
amaricatas
Voc.
amaricata
amaricatae
Abl.
amaricata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
amaricatum
amaricata
Gen.
amaricati
amaricatorum
Dat.
amaricato
—
Acc.
amaricatum
amaricata
Voc.
amaricatum
amaricata
Abl.
amaricato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
amaricandus
—
Gen.
amaricandi
—
Dat.
amaricando
—
Acc.
amaricandum
—
Voc.
amaricande
—
Abl.
amaricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
amaricanda
—
Gen.
amaricandae
—
Dat.
amaricandae
—
Acc.
amaricandam
—
Voc.
amaricanda
—
Abl.
amaricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
amaricandum
—
Gen.
amaricandi
—
Dat.
amaricando
—
Acc.
amaricandum
—
Voc.
amaricandum
—
Abl.
amaricando
—

Supines

accusative: amaricatum; ablative: amaricatu

Examples

No examples found.