olfacio, olfacere, olfeci, olfactus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

smell/detect odor of; get wind of/hear about; smell/sniff at; cause to smell of;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1olfacioolfacimus
2olfacisolfacitis
3olfacitolfaciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentolfacere
activeperfectolfecisse
passivepresentolfaci

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
olface, olfac
olfacite
future
PersonSingularPlural
2
olfacito
olfacitote
3
olfacito
olfacunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
olfacere
olfacimini
future
PersonSingularPlural
2
olfacitor
—
3
olfacitor
olfacuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
olfactus
olfacti
Gen.
olfacti
olfactorum
Dat.
olfacto
—
Acc.
olfactum
olfactos
Voc.
olfacte
olfacti
Abl.
olfacto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
olfacta
olfactae
Gen.
olfactae
olfactarum
Dat.
olfactae
—
Acc.
olfactam
olfactas
Voc.
olfacta
olfactae
Abl.
olfacta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
olfactum
olfacta
Gen.
olfacti
olfactorum
Dat.
olfacto
—
Acc.
olfactum
olfacta
Voc.
olfactum
olfacta
Abl.
olfacto
—

Supines

accusative: olfactum; ablative: olfactu