offoco, offocare, offocavi, offocatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

choke, throttle;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1offocooffocamus
2offocasoffocatis
3offocatoffocant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentoffocare
activeperfectoffocavisse
passivepresentoffocari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
offoca
offocate
future
PersonSingularPlural
2
offocato
offocatote
3
offocato
offocanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
offocare
offocamini
future
PersonSingularPlural
2
offocator
—
3
offocator
offocantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
offocatus
offocati
Gen.
offocati
offocatorum
Dat.
offocato
—
Acc.
offocatum
offocatos
Voc.
offocate
offocati
Abl.
offocato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
offocata
offocatae
Gen.
offocatae
offocatarum
Dat.
offocatae
—
Acc.
offocatam
offocatas
Voc.
offocata
offocatae
Abl.
offocata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
offocatum
offocata
Gen.
offocati
offocatorum
Dat.
offocato
—
Acc.
offocatum
offocata
Voc.
offocatum
offocata
Abl.
offocato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
offocandus
—
Gen.
offocandi
—
Dat.
offocando
—
Acc.
offocandum
—
Voc.
offocande
—
Abl.
offocando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
offocanda
—
Gen.
offocandae
—
Dat.
offocandae
—
Acc.
offocandam
—
Voc.
offocanda
—
Abl.
offocanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
offocandum
—
Gen.
offocandi
—
Dat.
offocando
—
Acc.
offocandum
—
Voc.
offocandum
—
Abl.
offocando
—

Supines

accusative: offocatum; ablative: offocatu

Examples

No examples found.