offirmo, offirmare, offirmavi, offirmatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

secure; bolt, lock, fasten, bar; be determined/inflexible; persevere in;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1offirmooffirmamus
2offirmasoffirmatis
3offirmatoffirmant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentoffirmare
activeperfectoffirmavisse
passivepresentoffirmari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
offirma
offirmate
future
PersonSingularPlural
2
offirmato
offirmatote
3
offirmato
offirmanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
offirmare
offirmamini
future
PersonSingularPlural
2
offirmator
—
3
offirmator
offirmantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
offirmatus
offirmati
Gen.
offirmati
offirmatorum
Dat.
offirmato
—
Acc.
offirmatum
offirmatos
Voc.
offirmate
offirmati
Abl.
offirmato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
offirmata
offirmatae
Gen.
offirmatae
offirmatarum
Dat.
offirmatae
—
Acc.
offirmatam
offirmatas
Voc.
offirmata
offirmatae
Abl.
offirmata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
offirmatum
offirmata
Gen.
offirmati
offirmatorum
Dat.
offirmato
—
Acc.
offirmatum
offirmata
Voc.
offirmatum
offirmata
Abl.
offirmato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
offirmandus
—
Gen.
offirmandi
—
Dat.
offirmando
—
Acc.
offirmandum
—
Voc.
offirmande
—
Abl.
offirmando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
offirmanda
—
Gen.
offirmandae
—
Dat.
offirmandae
—
Acc.
offirmandam
—
Voc.
offirmanda
—
Abl.
offirmanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
offirmandum
—
Gen.
offirmandi
—
Dat.
offirmando
—
Acc.
offirmandum
—
Voc.
offirmandum
—
Abl.
offirmando
—

Supines

accusative: offirmatum; ablative: offirmatu