offendo, offendere, offendi, offensus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

offend, give offense (to); displease/annoy/vex; trouble/upset, hurt (feelings);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1offendooffendimus
2offendisoffenditis
3offenditoffendunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentoffendere
activeperfectoffendisse
passivepresentoffendi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
offende
offendite
future
PersonSingularPlural
2
offendito
offenditote
3
offendito
offendunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
offendere
offendimini
future
PersonSingularPlural
2
offenditor
—
3
offenditor
offenduntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
offensus
offensi
Gen.
offensi
offensorum
Dat.
offenso
—
Acc.
offensum
offensos
Voc.
offense
offensi
Abl.
offenso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
offensa
offensae
Gen.
offensae
offensarum
Dat.
offensae
—
Acc.
offensam
offensas
Voc.
offensa
offensae
Abl.
offensa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
offensum
offensa
Gen.
offensi
offensorum
Dat.
offenso
—
Acc.
offensum
offensa
Voc.
offensum
offensa
Abl.
offenso
—

Supines

accusative: offensum; ablative: offensu