odoratus
odoratus, odoratus
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
smelling (action); sense of smell; smell (L+S);
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | odoratus | odoratus |
| Gen. | odoratus | odoratuum |
| Dat. | odoratui | odoratibus |
| Acc. | odoratum | odoratus |
| Voc. | odoratus | odoratus |
| Abl. | odoratu | odoratibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Dialogus de Oratoribus
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...libris praecipitur, in honore erat; quod si quis odoratus philosophiam videretur et ex ea locum aliquem orationi suae..." - G
Liber II
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...quiescunt sine iniuria patent. Ante cryptoporticum xystus violis odoratus. Teporem solis infusi repercussu cryptoporticus auget, quae ut tenet..."
