occupo, occupare, occupavi, occupatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent

seize; gain; overtake; capture, occupy; attack;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1occupooccupamus
2occupasoccupatis
3occupatoccupant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentoccupare
activeperfectoccupavisse
passivepresentoccupari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
occupa
occupate
future
PersonSingularPlural
2
occupato
occupatote
3
occupato
occupanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
occupare
occupamini
future
PersonSingularPlural
2
occupator
—
3
occupator
occupantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
occupatus
occupati
Gen.
occupati
occupatorum
Dat.
occupato
—
Acc.
occupatum
occupatos
Voc.
occupate
occupati
Abl.
occupato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
occupata
occupatae
Gen.
occupatae
occupatarum
Dat.
occupatae
—
Acc.
occupatam
occupatas
Voc.
occupata
occupatae
Abl.
occupata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
occupatum
occupata
Gen.
occupati
occupatorum
Dat.
occupato
—
Acc.
occupatum
occupata
Voc.
occupatum
occupata
Abl.
occupato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
occupandus
—
Gen.
occupandi
—
Dat.
occupando
—
Acc.
occupandum
—
Voc.
occupande
—
Abl.
occupando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
occupanda
—
Gen.
occupandae
—
Dat.
occupandae
—
Acc.
occupandam
—
Voc.
occupanda
—
Abl.
occupanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
occupandum
—
Gen.
occupandi
—
Dat.
occupando
—
Acc.
occupandum
—
Voc.
occupandum
—
Abl.
occupando
—

Supines

accusative: occupatum; ablative: occupatu