obturo, obturare, obturavi, obturatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

stop up;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obturoobturamus
2obturasobturatis
3obturatobturant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentobturare
activeperfectobturavisse
passivepresentobturari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
obtura
obturate
future
PersonSingularPlural
2
obturato
obturatote
3
obturato
obturanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
obturare
obturamini
future
PersonSingularPlural
2
obturator
—
3
obturator
obturantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obturatus
obturati
Gen.
obturati
obturatorum
Dat.
obturato
—
Acc.
obturatum
obturatos
Voc.
obturate
obturati
Abl.
obturato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obturata
obturatae
Gen.
obturatae
obturatarum
Dat.
obturatae
—
Acc.
obturatam
obturatas
Voc.
obturata
obturatae
Abl.
obturata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obturatum
obturata
Gen.
obturati
obturatorum
Dat.
obturato
—
Acc.
obturatum
obturata
Voc.
obturatum
obturata
Abl.
obturato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obturandus
—
Gen.
obturandi
—
Dat.
obturando
—
Acc.
obturandum
—
Voc.
obturande
—
Abl.
obturando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obturanda
—
Gen.
obturandae
—
Dat.
obturandae
—
Acc.
obturandam
—
Voc.
obturanda
—
Abl.
obturanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obturandum
—
Gen.
obturandi
—
Dat.
obturando
—
Acc.
obturandum
—
Voc.
obturandum
—
Abl.
obturando
—

Supines

accusative: obturatum; ablative: obturatu

Examples

No examples found.