obtueeor, obtueeri, obtueitus sum:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

gaze at; perceive;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obtueeorobtueemur
2obtueeris, obtueereobtueemini
3obtueeturobtueentur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentobtueeri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
obtueere
obtueemini
future
PersonSingularPlural
2
obtueetor
—
3
obtueetor
obtueentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obtueitus
obtueiti
Gen.
obtueiti
obtueitorum
Dat.
obtueito
—
Acc.
obtueitum
obtueitos
Voc.
obtueite
obtueiti
Abl.
obtueito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obtueita
obtueitae
Gen.
obtueitae
obtueitarum
Dat.
obtueitae
—
Acc.
obtueitam
obtueitas
Voc.
obtueita
obtueitae
Abl.
obtueita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obtueitum
obtueita
Gen.
obtueiti
obtueitorum
Dat.
obtueito
—
Acc.
obtueitum
obtueita
Voc.
obtueitum
obtueita
Abl.
obtueito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obtueendus
—
Gen.
obtueendi
—
Dat.
obtueendo
—
Acc.
obtueendum
—
Voc.
obtueende
—
Abl.
obtueendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obtueenda
—
Gen.
obtueendae
—
Dat.
obtueendae
—
Acc.
obtueendam
—
Voc.
obtueenda
—
Abl.
obtueenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obtueendum
—
Gen.
obtueendi
—
Dat.
obtueendo
—
Acc.
obtueendum
—
Voc.
obtueendum
—
Abl.
obtueendo
—

Supines

accusative: obtueitum; ablative: obtueitu

Examples

No examples found.