obtestor, obtestari, obtestatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser

call to witness; implore;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obtestorobtestamur
2obtestarisobtestamini
3obtestaturobtestantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentobtestari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
obtestare
obtestamini
future
PersonSingularPlural
2
obtestator
—
3
obtestator
obtestantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obtestatus
obtestati
Gen.
obtestati
obtestatorum
Dat.
obtestato
—
Acc.
obtestatum
obtestatos
Voc.
obtestate
obtestati
Abl.
obtestato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obtestata
obtestatae
Gen.
obtestatae
obtestatarum
Dat.
obtestatae
—
Acc.
obtestatam
obtestatas
Voc.
obtestata
obtestatae
Abl.
obtestata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obtestatum
obtestata
Gen.
obtestati
obtestatorum
Dat.
obtestato
—
Acc.
obtestatum
obtestata
Voc.
obtestatum
obtestata
Abl.
obtestato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
obtestandus
—
Gen.
obtestandi
—
Dat.
obtestando
—
Acc.
obtestandum
—
Voc.
obtestande
—
Abl.
obtestando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
obtestanda
—
Gen.
obtestandae
—
Dat.
obtestandae
—
Acc.
obtestandam
—
Voc.
obtestanda
—
Abl.
obtestanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
obtestandum
—
Gen.
obtestandi
—
Dat.
obtestando
—
Acc.
obtestandum
—
Voc.
obtestandum
—
Abl.
obtestando
—

Supines

accusative: obtestatum; ablative: obtestatu