alumno, alumnare, alumnavi, alumnatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

nurture, nourish; rear (children), educate; train (animals);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1alumnoalumnamus
2alumnasalumnatis
3alumnatalumnant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentalumnare
activeperfectalumnavisse
passivepresentalumnari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
alumna
alumnate
future
PersonSingularPlural
2
alumnato
alumnatote
3
alumnato
alumnanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
alumnare
alumnamini
future
PersonSingularPlural
2
alumnator
—
3
alumnator
alumnantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
alumnatus
alumnati
Gen.
alumnati
alumnatorum
Dat.
alumnato
—
Acc.
alumnatum
alumnatos
Voc.
alumnate
alumnati
Abl.
alumnato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
alumnata
alumnatae
Gen.
alumnatae
alumnatarum
Dat.
alumnatae
—
Acc.
alumnatam
alumnatas
Voc.
alumnata
alumnatae
Abl.
alumnata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
alumnatum
alumnata
Gen.
alumnati
alumnatorum
Dat.
alumnato
—
Acc.
alumnatum
alumnata
Voc.
alumnatum
alumnata
Abl.
alumnato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
alumnandus
—
Gen.
alumnandi
—
Dat.
alumnando
—
Acc.
alumnandum
—
Voc.
alumnande
—
Abl.
alumnando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
alumnanda
—
Gen.
alumnandae
—
Dat.
alumnandae
—
Acc.
alumnandam
—
Voc.
alumnanda
—
Abl.
alumnanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
alumnandum
—
Gen.
alumnandi
—
Dat.
alumnando
—
Acc.
alumnandum
—
Voc.
alumnandum
—
Abl.
alumnando
—

Supines

accusative: alumnatum; ablative: alumnatu

Examples