obsequor, obsequi, obsecutus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent

yield to; humor;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1obsequorobsequimur
2obsequerisobsequimini
3obsequiturobsequuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentobsequi

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
obsequere
obsequimini
future
PersonSingularPlural
2
obsequitor
—
3
obsequitor
obsequuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
obsecutus
obsecuti
Gen.
obsecuti
obsecutorum
Dat.
obsecuto
—
Acc.
obsecutum
obsecutos
Voc.
obsecute
obsecuti
Abl.
obsecuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
obsecuta
obsecutae
Gen.
obsecutae
obsecutarum
Dat.
obsecutae
—
Acc.
obsecutam
obsecutas
Voc.
obsecuta
obsecutae
Abl.
obsecuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
obsecutum
obsecuta
Gen.
obsecuti
obsecutorum
Dat.
obsecuto
—
Acc.
obsecutum
obsecuta
Voc.
obsecutum
obsecuta
Abl.
obsecuto
—

Supines

accusative: obsecutum; ablative: obsecutu